Hey Ho Lou

"Küçücük Bir Kızdın"

Thu, 03 Sep 2009 05:00:00 +0300

   Her hücremde hissediyorum onu. Kaçabileceğimi, kurtulabileceğimi sanmıştım. Ne büyük yanılgı. Daha önce pek çok kere ona yaklaşıp suratına gülmem, onunla dalga geçmem, geçebilmiş olmam nasıl da kandırdı beni... Ölümle dalga geçemezsin Dolunay, yapabileceğini sanırsın ama asıl dalgayı vuran odur. Unutma. ... Her hücremde hissediyorum onu, her hücremde ölüyorum... Yavaş değil, son sürat. Ölüyorum. Çok üzgünüm Dolunay... Gülümsemeye çalışmak bile zor geliyor artık. Gücüm kalmadığı bebeğim... Gücüm kalmadı ve hepsi benim suçum...
   Her hücremde hissediyorum onu, ben bırakıyorum.

   Hatırlar mısın o zeytin ağaçlarını?
   Küçük, ince, gri-yeşil yapraklarını?
   Onların altında otururken esen rüzgarı?
   Ve rüzgara rağmen bizi kavuran havayı?

   Çok özledim prensesim... Beraber geçirdiğimiz zamanları. Unutmadım ben, sen hatırlıyor musun? Hadi okuluma gidelim derdim, bildiğin kahvehaneyi neden sana 'okul' diyerek anlattıysam... Yanımda gelmek isterdin tabi, ne zaman olmaz dedin zaten. Orda köpekler vardı, evde tek başına oturmaktan iyiydi en azından, konuşan amcalar vardı. Arkadaşlarım, amcaların... Yalnız kalmanı istemezdim ben de, gelirdin. Ama yine yalnızdın, tek başınaydın. Küçücük bir kızdın. Zeytin ağaçlarının altında çömelirdin, sonra hevesle gelip yuva yapan karıncalardan bahsederdin ve onları izlemeye dönerdin. Sıkılırdın. Yanıma gelirdin. İçtiğim sigaranın dumanı rüzgarla yüzüne çarpardı. Sen başını sallar dumandan kaçmaya çalışırdın. Özür dilerdim, sigarayı bir.. ( devamı )

Öylesine, Blog

Tue, 01 Sep 2009 03:39:00 +0300
Son zamanlarda neler yaşadığımı bilemezsiniz efendim. İlk defa böylesi bir blog yazıyor değilim ama uzun zamandır bir ilk olduğu kesindir. Blogumu takip eden bir avuç insan varsa da böylesi bir şey yazdığıma şaşırmıştır. Şaşırmayınız, ara ara böyle ses vermeye karar verdim.
Ah hele şu son zamanlardaki HPC üyeleri hakkında yorumlar yazan bloglardan sonra.
Onlar hakkında bir şeyler anlatmamı beklemeyiniz, onlar hakkında bu kadar yazmak bile yeterli aslında. Zaten bana da çok bulaşmıyorlar. Okuyup eğleniyorum sadece.
Genç Yazarlar Çetesi'nin yakında kendi forumu hazır olacaktır, arz ederim.
Ha bir de sözlük olayına da gireceğiz.
Benden bireysel haber olarak, bugün 1 Eylül. Malum ölümün üzerinden 2 sene geçmiş oldu. Bir 20 dakika önce falan oldu hatta tam olarak. 1 Eylül'ün ilk dakikalarını yaşadığım sırada kendimi çok kötü hissetmiş olsam da... Elden bir şey gelmiyor, ölüleri diriltemeyiz.
Bu konuyla ilgili olarak, geçenlerde 'baba'larla ilgili bir grupta 20li yaşlarda babaları kızlarına şöyle davranır, 30lu yaşlarda şöyle olur falan gibi bir mesaj geldi. Okudum ve acı bir şekilde babamın bana nasıl davranacağını hiç öğrenemeyeceğimi çaktım. Tahmin yürütmekten ileri gidemez sonuçta. Merak etmek de sonuçlandıramayacağına göre, üzerine fazla düşünmemeyi seçiyorum. .. ( devamı )

Karmaşık Hisler İçindeyim (Ay)

Tue, 03 Feb 2009 22:41:00 +0200


Su ~ Bölüm 1: "Su Günah Dolu"

Sat, 18 Oct 2008 14:28:00 +0300
Su yumuşak, vurduğu yerleri uyuşturabilecek kadar da sert. Saatlerdir bedenimden kayıp giden sular, ben kendimde değilim. Tek düşünebildiğim, tek hissettiğim su. Yumuşaklığı, sesi, vuruşu, bedenimden kayışı, beni ıslatışı. Saniyeler, dakikalar, saatler... Belki de günler. Geçti bile artık, geriye akamaz zaman. Akıyor hep ileriye, devam ediyor. Ve su sesleri. Ruhumu temizlemeye devam et su, devam et. Hiç günahım kalmasın, tek bir leke bile görmesin kimseler, hepsini temizle. Bütün kirim karışsın lağıma, karışsın başkalarının günahlarıyla ve benden uzağa düşsün.

Su kirli, su tuzlu, su günah dolu. Bulutlardan iniyor yer yüzüne sular, yukarı çıktığından hızlı, dövüyor önüne geleni. Lağımlar buharlaşmış sanki de günahlarımız yağıyor, su bizi kirletiyor. Temiz değil artık. Temiz değiliz. Kirletti su bizi, gökyüzünden indi. Herhangi bir sokakta, başım göğe doğru, dayak yiyorum sudan. Vuruyor bana, vurduğu yerleri yakıyor, ama acı yok. Mutlu hissediyorum aksine, daha çok yağsın, daha çok vursun yüzüme. Gözümü açamam, gri gökyüzünü gördüm yeterince. Gözlerim kapalı, kendimi teslim etmişim suya. Gücümü emiyor yavaş yavaş, dayanıyorum yine de. Sırılsıklamım, giysilerim günahla yıkandı. Yağmur dindiğinde yakılmalı, yok edilmeli. Saçlarımı kazıtmalı, ne kadar sabunlarsan sabunla, hiçbir kimyasal geçiremez günahları; suyun aldığı, suyun geri verdiği günahları.

Avuçlarımı açıyorum, su dolsun diye, içmek için. Günahla dolmalı ki içim, yok edilmem için sebep doğsun. Yok edilmeliyim ki kahraman gözüyle baksınlar bana. Bulutların üzerine ç.. ( devamı )

Yasemin Mori - Mutsuz Punk

Tue, 30 Sep 2008 14:49:00 +0300

Mutsuz Punk
Kırmızı bir at çizerdim,
Kırmızı bir at,
Bak buda kafası.

'nereden geldim nereye giderdim?'
Buda düşünen kafanın bana sorusu.
'sür beni sarp kayalıklara oradan aşağısı başka yerin konusu'
'ah ' dedi, ' kalbinde bu neyin acısı?'

Dayanamaz kalbim içinden çıkardım
Utanmadan dünyaya tepeden bakardım!
Kimse beni bilmez,
Bilmez beni bilmez,
Bilmez beni kimse, ben hep saklandım

' yanmalısın sönmelisin ruhları incitmeli...
İnanırken yalanlara delirmiş olmalısın!
Bakmalısın, görmelisin, acıya yerlenmelisin...
Varmak için "hep"lere, önce "hiç"i göze almalısın.
Ah o kızgın bakışın birde üzgün bakışın
Yüzlerce gülüşün ve anidir düşüşün! '

Üzülmeye gelmez, giderdim aramaya ruhumun parçalarını
Üzerime bir bir dikerdim beni nasıl isterdin?
Tek parça
Yoksun, nedenin yoksa!
Kime güler yüzün?
Kime ağlarsın?

-bi sandalye çek ve otur,
Mumlar var, mumları yak
Anlatacaklarım uzun, uzundur yollar
Ve her ne yöne gidersen git beter gibi sonsuz ama
Yoksun nedenin yoksa!-

Yokum nedenim yok benim!
Kime güler yüzüm?
Kime ağlarım?
Biliyorsan ne duruyorsun?
Yarına kalsam ne umuyorsun?

Ağlarla kaplı hiç bilemezsin!
Her yanım her sözüm her savaşım her yönüm
Öyle zor, öyle zor geliyor ki her yeni gün...

Yasemin Mori - Aptal

Mon, 04 Aug 2008 23:07:00 +0300

Dinlemek için: http://www.speedyshare.com/232695362.html

Aptal

gene hüzün var içimde
gene yüzün hiç bakmıyor
yine gözünde hiç ışık yok
yine bulutlar hiç gitmiyor.

gene yüzün var içimde, gene yüzün...
kalbimin atışları, gene yüzün, hiç gitmiyor.

insanlar birazcık vefasız.
biraz da unutkan
ve aptal.

.. ( devamı )

Judas Priest - Painkiller

Sun, 03 Aug 2008 20:28:00 +0300

Painkiller
Faster than a bullet
Terrifying scream
Enraged and full of anger
He's half man and half machine

Rides the metal monster
Breathing smoke and fire
Closing in with vengeance soaring high

He is the painkiller
This is the painkiller

Planets devastated
Mankind's on its knees
A saviour comes from out the skies
In answer to their pleas

Through boiling clouds of thunder
Blasting bolts fo steel
Evils going under deadly wheels

He is the painkiller
This is the painkiller

Faster than a lazer bullet
Louder than an atom bomb
Chromium plated boiling metal
Brighter than a thousand suns

Flying high on rapture
Stronger free and brave
Nevermore encaptured
They've been brought back from the grave

With mankind ressurrected
Forever to survive
Returns from armageddon to the skies

He is the painkiller
This is the painkiller
Wings of steel painkiller
Deadly wheels painkiller

Kurtarıcı
Kurşundan da hızlı
Dehşetli çığlık
Çileden çıkmış ve sinirli
O yarı adam , yarı makina

Metal canavarı sürüyor
Ateşi ve dumanı içine çeken
Şiddetli karanlığın basmasıyla çok yükseklerde uçmak

O kurtarıcı(Ağrı kesici,acıları dindiren)
Bu kurtarıcı(Ağrı kesici,acıları dindiren)

Viran olmuş gezegenler
İnsanlık diz çökmüş
Gö.. ( devamı )

Rüzgâr

Thu, 19 Jun 2008 04:16:00 +0300

    "Sıcak esen rüzgâr... Saçlarının uçuşmasına neden oldu. Babasının dediğine göre dışarıdan ucube gibi görünmesine neden olan uzun saçları. Aslında çok uzun olmayan, siyah, düz saçları. Gözlerini; koyu gri gözlerini örten, rüzgâr ne yöne eserse o yöne savrulan saçları. Saçları, yaz rüzgârıyla denizin olduğu tarafa savruldu.
    'Deniz... İçinde boğulabileceğim... Beni kabul eder mi? Dibine batsam beni bir parçası olarak kabul eder mi?'"
    Kız başını kaldırınca yazdığı yazıdan, balkon kapısından onu izleyen kardeşini gördü. Kısa bir süre bakıştılar. Kızın yüz ifadesi her saniye biraz daha değişiyordu. Ağır çekim gibi, parça parça ve komik.
    "Ne istiyorsun?" diye sordu.
    "Hiç" dedi kardeş.
    "Gerçekten mi?" 'yalan söylediğini biliyorum' diyordu sestonu.
    "Gerçekten, hiç. Hiçbir şey istemiyorum."
    "Peki" dedi. Eli çay bardağına gitti. Açık, orta şekerli çayından bir kaç yudum aldı. Fincanı masaya bıraktığında gözlerini önündeki deftere çevirdi, kalemini a.. ( devamı )

Opeth - Isolation Years

Mon, 26 May 2008 00:09:00 +0300
Dinlemek istersen tıkla.

Isolation Years
There's a sense of longing in me
As i read rosemary's letter
Her writing's honest
Can't forget the years she's lost

In isolation
She talks about her love
And as i read
"i'll die alone"

Kitap: "Unutma Bahçesi - Latife Tekin"

Tue, 20 May 2008 16:38:00 +0300

"Unutacağımız hiçbir şey kalmayana dek her şeyi unutabilsek tanrıyla karşılaşacağız ama oraya kadar unutmayı beceremiyoruz bir türlü..." demiştim. "İnsanlar iniyor aşağı, ama bir noktada soluksuz kalıp yukarı sıçrıyor," demişti, "unuttuğun kadarı bile fazla bana kalırsa, boş laflar ediyorsun..."

"Her şey geçmişte gömülü, başlangıçta" diyorum ben. Şeref, "Sırlarımız gelecekte çözülecek ama" dediğinde de soluğumun açıldığını hissediyorum. Söyleyecek olsam, "Benim öyle seni rahatlatmayı düşünerek böyle konuştuğumu sanıp kendini yanıltma" der, "unuta unuta in aşağı sen... Madem anılar bizim atıklarımızmış, unutmanın sonuna var, anlarsın... Tanrı senin yüzüne bakıyor muymuş? Her şeyin başına dönmek isteyen nedir biliyor musun, akıl ister bunu... Aklı da kendi haline bırakmamak gerekir, aptalca işlere kalkışır çünkü..."